In september 2025 begon dit avontuur. Een selectie van het toenmalige Jo9 en Jo10 vormde de basis voor een groepje nieuwe strijders. Strijders die op de zaterdagochtend binnen de lijnen op de groene zoden een strijd leverden voor die drie oh zo belangrijke punten. Het team speelde voor het eerst op een half veld, en was niet op elkaar ingespeeld. Zo nu en dan hadden we een wisseling van de wacht, en zo hebben we spelers zien komen en gaan. Wat volgde was een handjevol verliespartijen en sombere gezichten.

Naarmate het jaar vorderde, vormden de spelers een hecht team. Ze wisten elkaar op het veld te vinden, streden voor elke bal, maar konden ook zonder gevolgen tegendoelpunten incasseren. Het was een jaar met vallen en opstaan, maar altijd met opgeheven hoofd!

Nu negen maanden later hebben de tien Diekers een kroon op het werk verdiend. Door het gros van de wedstrijden te winnen in de competitie, konden zij eindelijk die felbegeerde bekers omhoog houden. Als één team. Niet beslist door die laatste wedstrijd, maar door al die wedstrijden daarvoor. Jo11-2 is kampioen! Een waardige afsluiting, op een prachtige (zonnige) dag!